Geloven & Leven

Berouwvolle Bankiers?


Getagd: , , , , , .

Floris Deckers biedt paginagroot zijn excuus aan voor zijn tekortschieten als bankier. Hij zag dingen net als anderen wel fout gaan, maar nam niet zijn verantwoordelijkheid. Wat is dit? Mediabeleid van de zo gehavende bancaire sector? Er is reden tot scepsis en achterdocht. Ik zie zelf vooral reden voor respect en kijken in deze spiegel in krijtstreep.

Floris Deckers

Het is te verwachten: zo’n excuus in de NRC roept de nodige gevoelens boven en een lange rij uiteenlopende reacties. Ik moet oppassen met wat ik zeg want ik ben geen financieel deskundige en heb ook niet de ambitie dat te worden. Maar ik ben daarmee des te meer onderdeel van een grote groep mensen die meer vanuit de onderbuik dan vanuit grote kennis pleegt te reageren. Als ik in dat gevoel ga zitten kan ik reageren met dat Floris Deckers hier doet aan PR-stuntwerk, valse nederigheid vertoont, zelf net zo goed een zakkenvuller is, enz. En is de financiële sector niet grotendeels zelf de oorzaak van de Kredietcrisis? Ik bedoel maar, mooie woorden Floris, maar wat koop ik ervoor?

Wat doet het mij als ik lees dat Madoff na zijn jarenlange oplichtingspraktijken schuld bekent? Op alle elf aanklachten verklaarde hij zichzelf schuldig en sprak hij uit dat hij zich diep schaamt. Hiermee voorkomt hij wellicht een lange rechtsprocedure en haast zeker krijgt hij levenslang (tot 150 jaar, mocht hij ambities hebben). Ik weet niet of ik nou erg naïef overkom of tegen de stroom inga, maar ik heb hier vooral ook vragen aan ons collectieve gedrag. Is dit proportioneel: 150 jaar voor oplichting, als je dat afzet wat je krijgt voor moord? Zegt het behalve iets over de rechtstaat ook niet iets over hoe ons geld in ons hart zit? En dat wie daar aankomt meer dan levenslang kan krijgen? Geloven we Madoff als hij zegt zich te schamen? Wie durft zich in de man in te leven, die op z’n 70-ste niet genietend terugkijkt, maar met schaamte van het toneel moet verdwijnen? Iemand met zoveel gaven en hoge verantwoordelijkheden die nu zo onderuit gaat en daarbij naar zichzelf durft te wijzen? Elf keer hardop zeggen: “ik ben schuldig”. Punt. Hoe makkelijk is dat?

Nog anders is het met Floris Deckers. Zijn bank lijkt weinig blaam te treffen. En zijn houding lijkt niet omstreden. Een makkelijk excuus? Of hebben Fokke en Sukke ook een punt? Ik denk van wel. Het zal Deckers zeker voordeel opleveren zo in het nieuws te treden, en de afdeling communicatie zal er zeker over nagedacht hebben. Mij best. Maar waarom gaat scepsis zo voorop in al dit soort relfecties? Heeft de man niet ook durf op zijn knieën te gaan? Er is een roep om meer dan geld alleen. We praten over menselijke maat, over oog voor de samenleving. Het gaat volgens alle spelers in het veld ten diepste om vertrouwen. Dat is geschaad. En ondanks alle maatregelen laat een economie zich daarom niet zo maakbaar herstellen. Vertrouwen zit dieper en hangt van veel meer dingen af, dingen die niet zomaar te regelen zijn. Hans HoogerdijkFokke en Sukke n.a.v. Floris Deckers gisteren in de NRC, coach, legt de vinger bij de mentaliteit. Daar stuitte hij destijds bij bancaire instellingen een blokkade in coachtrajecten met medewerkers: mensen op mentaal niveau veranderen werd tegengehouden door de top. Omdat het leidde tot niet gewenst gedrag. Nu maken banken excuus en zien dat er iets moet veranderen. Hoogerdijk vult aan: je zet de eerste stap, maar nu moet er meer gebeuren. Terecht. Tegelijk: juist daarom maakt Floris Deckers indruk op mij. Hij biedt opening.

Het is verleidelijk naar een zondebok te wijzen. Woekerwinsten, exhorbitante bonussen, risicomanagement, noem het maar op. Maar hoe ziek dit kan worden, zijn het alleen de snelle jongens uit de financiële sector die zo dachten, voelden en er naar handelden? Ik heb geen antwoorden. Ik stel vragen. Aan mensen zoals ik zelf. Ik heb moeite met hard roepen, met wijzende vingers en kreten over grote graaiers. Ik zou iets van spiritualiteit willen zien ontstaan bij zowel de zakelijke sector als bij consumenten. Dat is eerlijker en gaat in ieder geval dieper.
Bij alles wat er fout ging, wordt de Kredietcrisis momenteel niet evengoed versterkt door mensen die blijven reageren vanuit wantrouwen? En wat maakt dat we elkaar niet meer vertrouwen? Ik ben er van overtuigd dat we die vraag niet gaan beantwoorden zonder zelf persoonlijk op de knieën te gaan. De mentaliteitsverandering is breder dan de Zuidas. Volgens mij komt er pas schot in als we kijkend naar de Zuidas in de spiegels durven te kijken van ons eigen hart. Floris Deckers geeft een voorzet. Hij verdient navolging van gewone burgers zoals ik.