Mijn werk

Wijsheid van een vijfjarige


Getagd: .

Bij ons aan tafel kan het heel verschillend gaan. Soms rommelig, en als het een beetje meezit is er wat meer rust en vooral gezelligheid. Een moment waar ik erg van kan genieten. Heerlijk eten, een glaasje wijn erbij en ieder heeft zo z’n verhaal. Soms gebeurt er iets dat me ontroert en blijft hangen. Dit was zo’n moment.

Christopher

We hadden lekker zitten tafelen. Een van de oudste kinderen las nog een bijbelgedeelte voor: woorden van Jezus uit Lucas 6 waar hij zegt dat een goede boom goede vruchten voortbrengt. En daarna deze woorden:

Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, maar een slecht mens brengt uit zijn slechte schatkamer het kwade voort; want waar het hart vol van is daar loopt de mond van over.

We kregen een gesprekje, tenslotte het is weekend.. Wat wil dit nou zeggen? Tja… Totdat onze jongste, Christopher van vijf het woord nam.

Hij zocht en haperde hier en daar, maar tegelijk was het met een gemak van iemand die al jaren gewend is z’n gedachten onder woorden te brengen. “Kijk”, zei hij, “het is eigenlijk zo, als je chargrijnigheid hebt, dan is dat zo sterk, dan, dat… eh”, hij haperde even, en ging weer verder, “Nou, dan komt er chagrijnigheid uit je hart en komt dat eruit en doe je boos enzo”.
Na een korte pauze en wat zoeken naar woorden maakte hij z’n overdenking af: “En dat chagrijnige duwt zo hard tegen de deur van liefde, dat is chagrijnigheid sterker dan liefde, dan kan dat er niet uit.”
“Maar na een poosje is de liefde wel sterker en als het sterk genoeg is, dan duwt die deur van je hart open en dan duwt het de deur van boos en chagrijnigheid dicht. Eigenlijk is het zo.” En hij keek eens rustig de tafel rond.

Wat heb ik hier nog aan toe te voegen? Ik voel me even heel klein worden, geloof ik.
We deden samen nog een kort gebed, dat bij mij helaas even niet binnenkwam. Verbouwereerd over de rust waarmee hij zocht en vond en de overtuiging waarmee hij dit uitlegde aan z’n oudere broers, zus en Alienke en mij. Het was niet zozeer bravour, meer een overtuiging die voor hem enige vanzelfsprekendheid had. Druk met z’n handje gebarend kwam het er in stukjes en beetjes uit. Hij vond het duidelijk lastig om onder woorden te brengen. Maar z’n plaatje was helder. Twee deuren, twee schatkamers, en ze zitten in je hart. En dat ene is bijzonder sterk, maar het goede, de liefde gelukkig sterker. Tegelijk een heel gevecht.
O ja. Hij had nog een opmerking naar een van z’n broers: “Als je boos doet, dan heb je de sleutel even niet, want dan kan de schatkamer in je hart niet open, want je doet dan zo boos.”
Dit wil je eigenlijk niet weten. Misschien omdat het gewoon waar is?

Ik besluit het maar eens op m’n blog te zetten. Volgens mij ben ik niet de enige die hier nog op kan kauwen. Wat is dat toch soms met kinderen, en misschien wel speciaal kleine kinderen? Dit joch zit in groep 2, en heeft z’n knuffelbeer onafscheidelijk bij zich als ‘ie speelt en slaapt. Echt een kind in alles. En ook echt wijs. Hebben kinderen makkelijker contact met innerlijke wijsheid, met God?
Soms denk ik het.
Jezus zelf zei in ieder geval dit (Matteus 18,3):

Ik verzeker jullie: als je niet verandert en wordt als een kind, dan zul je het koninkrijk van de hemel zeker niet binnengaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s