Geloven & Leven

Beter dan God


Getagd: , , , , , , , .

Mijn wens voor 2012: dat gelovigen wat meer leren van niet-gelovigen. Van wie dan? Nou wat denk je van reclamejongens, communicatiewetesnchappers, menswetenschappers of zelfs gewoon zakenmensen?

Afgelopen week werden in Rijssen na een dappere actie van een dominee posters verwijderd omdat ze godslasterlijk waren voor een aantal gelovigen uit het zeer kerkelijke Rijssen. Ik moet m’n best doen niet cysisch te worden en al die mensen een dagje Amsterdam aan te bieden. Maar in feite is het tenenkrommend en intens verdrietig. De predikant in het verhaal geeft desgevraagd toe dat de tentoonstelling met de naam ‘beter dan God’ in feite niet godslasterlijk is, integendeel zelfs… Wat wil je nog meer?! Maar goed: de mensen klagen en de posters werden verwijderd. Jammer! Een predikant als behager van klagende kerkmensen.

Ik ben te rade gegaan bij mezelf: wat maakt dat ik de andere kant graag benadruk? Vooral dit merk ik: hier lag een geweldige kans. En die verdwijnt weer onbenut in het rioolputje. Da’s meer dan jammer in een geseculariseerd Nederland (al heeft Rijssen dat nog niet zo op het netvlies, het is wel de realiteit). Dat is het eerste, en het tweede is dit: opnieuw maken christenen het anderen moeilijker om christelijk geloof serieus te nemen als uitdaging in deze postchristelijke tijd. Het imago van de biblebelt is weer gebeiteld en dat van gelovigen erbij en daar bedank ik toch echt voor.

Waar gaat het over. Kijk hier. Mooi snijvlak van schoonheid, maakbaarheid, menselijkheid, uiterlijk versus innerlijk, enzovoort. Als er een plek op aarde zou moeten zijn waar je terecht zou kunnen voor dit soort vragen is dat wel de christelijke kerk. Om de simpele reden dat daar het geloof gekoesterd wordt dat de mens door God geschapen is, gecreëerd als topproduct van de schepping. Zelfs met gelijkenis van God zelf. Schoonheid die betovert en ook kan bedriegen. Schoonheid die uniek is per persoon en soms veel laat zien van wat er binnenin is aan karakter en persoonlijkheid. Schoonheid die ook kan maskeren. En dan de eveneens oer-menselijke neiging daar controle over te krijgen: maakbaarheid. Iedereen doet er aan mee tot op zekere hoogte. Maar tot welke hoogte, zo wordt expliciet gevraagd op de tentoonstelling in Twente. Mooie vraag. En de verwijzing naar God is niet vreemd en tegelijk weer wel: voor veel mensen heeft schoonheid al weinig of niets met God te maken en vragen rond maakbaarheid zijn dan zomaar erg beperkt: een kwestie van geld, gezonde grenzen vanuit biologisch oogpunt… en verder?

Als christenen gelijk hebben met het verhaal dat God aan de basis staat van alle creatie, zou het niet meer dan logisch zijn dat gelovigen zelf bijzonder creatief zijn. Vooral in je denken, in het leggen van verbindingen en het spiegelen van menselijkheid in een groter plaatje. Bovenstaand plaatje is een prachtige binnenkomer. Organiseer een open avond in je kerkgebouw of buurtcentrum om rond deze tentoonstelling eens door te denken. Regel een leuk debat met wat denkers en mensen uit de sfeer van ervaring en wellness. Schoonheid is te mooi om over te laten zure reacties dat elke verwijzing naar God die buiten de lijntjes gaat gelijk godslasterlijk is.

Intussen blijft het een interessante vraag: hoe ver zijn we als mens? Beter dan God? Of nog steeds onder de indruk van de schoonheid die ons gegeven wordt dat we met alle middelen die we hebben het enigszins proberen te verlengen, vast te houden en constateren dat we het slechts in de verte benaderen?

Nee, mensen kunnen nog veel leren van de Creator, we hebben nog een heel eind te gaan. En christenen kunnen nog veel leren van niet-gelovigen, in dit geval de kunstwereld. Kijk eens met andere ogen naar schoonheid en geniet, verwonder en zoek de verbinding.
En God zag dat het goed was, zeer goed. (Genesis 1) Tof, toch?