Geloven & Spiritualiteit

De Eerste Dag


Getagd: , , .

“Fijn dat jullie er zijn. En nee, ik ben niet boos. Nu ik er zelf doorheen ben, snap ik nog weer beter hoe lastig het is als je er nog voor staat. Ik bedoel het hele gebeuren van de afgelopen dagen en nachten. En nee, het is geen vergissing dat we elkaar hier weer treffen in Galilea. Ik weet niet of ik je dat zo snel kan duidelijk maken. Misschien helpt het als ik jullie vertel wat mij het meest bezighoudt sinds vanmorgen. En misschien is dat ook een begin van een antwoord op al jullie vragen. Maar ik waarschuw jullie wel bij voorbaat: het is anders dan je denkt.

Jullie vragen over mijn dood en waarom en hoe ik nu toch weer terug ben – ze klinken voor mij onbegrijpelijk. Ik kan het begrijpen omdat ik jullie ken en sinds vanmorgen nog sterker het verschil bij mezelf proef. Dingen zijn zo anders nu. Maar ik ben wel van plan je de komende tijd daar in mee te gaan nemen. Want als jullie hier aan tafel het al niet meemaken, dan is het verhaal in feite zinloos. En dat is precies wat me bezighoudt: dit moment is het meest zinvolle wat we samen ooit hebben meegemaakt. Nou ja, terug naar wat ik wilde vertellen over mezelf.

Ik ga niet veel woorden wijden nu aan alle vragen over dood en opstanding enzo. Het kruis. Ja het was verschrikkelijk. En ja, ik had op het laatste moment inderdaad nog hoop dat we het anders konden aanvliegen. En met ‘we’ bedoel ik Papa en ik. Maar als Papa in al z’n eeuwige slimmigheid geen andere route ziet, dan kun je het maar beter omhelzen. En dat deed ik. Jullie hebben de rest gezien. Tenminste de buitenkant. Ik kan wel snappen dat jullie daarbij geschokt zijn. Ik ga je nu niet zitten verwijten dat ik van te voren regelmatig hints heb gegeven dat dit op het programma van ons stond. En zelfs dat onze eerste meeting aan tafel, hier zou zijn in de Achterhoek van Israël. Weet je. Laat ik er dit over zeggen: de dood is zo aanwezig en het is zo’n systeem waarbinnen alles plaatsvindt, maar dan ook alles wat leeft. Niets dat leeft is vrij van dood. Wil je dat veranderen, dan moet je erin kruipen en van binnenuit het systeem laten crashen. Dat is wat er gebeurde – dat is wat jullie niet gezien hebben omdat het gebeurde aan de achterkant van het hele gebeuren en geen mens bleef bij het kruis toen dat losbarstte. Ik zeg er niet meer over. Dit was mijn missie. Ik wil het liever hebben over jullie missie.

Want niet dit punt was waar ik me het meest zorgen over gemaakt heb. Niet dat het makkelijk ging of risicoloos was. Maar ik wist wat ik deed en was er zwaar op getraind. Je weet van m’n nachtenlang praten met Papa. Al dat bidden ging ergens over, snap je. Maar zelfs vanmorgen toen ik het systeem zag instorten en zonder problemen m’n lichaam kon ontdoen van de laatste sporen dood – zelfs toen heb ik nog momenten gehad van … nou ja twijfel is een groot woord, maar bezorgd was ik wel. Ik zag jullie rondrennen. Allemaal wel te begrijpen. Ik heb jullie conversaties met de vrouwen meegekregen – dat is het voordeel als je er doorheen bent. Aan de andere kant kun je meer dan je nu kunt verzinnen. Alles is nu verbonden en inzichtelijk. Maar jullie houding was niet echt een opsteker bij mijn feestje. Het kwartje viel niet zo makkelijk. Nietwaar Petrus? Jij had het begrepen Johannes, maar ook niet heel vlot. Vrouwen voor gek verklaren is wel de makkelijkste manier om je te onttrekken aan dingen die niet gelijk in je rationele vermogens passen.

Kijk dit is m’n punt: niet de dood was het grootste struikelblok, maar de vraag of het zou werken. Dat het voor mijzelf zou werken wist ik. Dat had ik vaak genoeg doordracht en doorgepraat met Boven. Maar Papa’s overtuiging dat mijn eerste stap in het Oorspronkelijke Leven ook besmettelijk zou werken op jullie – jullie in je gewone doen nog, zonder er al doorheen gegaan te zijn – dat was m’n zorg.

Maar je hebt me uiteindelijk allemaal verrast. Mannen die naar vrouwen luisteren. Dat is echt eeuwen niet vertoond. Jullie angst die verdampte in de loop van de dag. En Kleopas – jij was wel de opsteker vandaag. De manier waarop je van Emmaüs terugging en je verhaal deed – die kracht, die overtuiging – dat was voor mij het bewijs dat het werkte. Met dat je vandaag mijn nieuwe bestaan accepteerde en niet langer wegredeneerde – dat was het moment dat je zelf van binnen iets nieuws voelde. Dat was voor mij het spannenste moment van deze hele bizarre missie op leven en dood.

Jullie missie dus. Ik ga voor nu afronden. Maar dit laatste is precies waar het om gaat de komende tijd. Als je het lef hebt Mijn Leven te omhelzen en dingen te zeggen die recht uit je ziel komen – dan gaat het werken. Mensen kunnen veranderen. Anders zaten jullie hier niet. Onthoudt één ding: omdat je verder nog in het oude systeem functioneert, blijft het behelpen. Het zal constant training vergen. En terugkomen bij mij. Mensen gaan straks niet het verhaal geloven, waarom zouden ze. Het uitleggen zal ook nooit echt helemaal gaan lukken. Ik kan het jullie al niet precies uit de doeken doen. Maar je kunt vanaf nu wel iets wat nieuw is. Je kunt zijn zoals ik – niet continu – maar wel steeds echter en langer achter elkaar. Jullie zijn de nieuwe generatie. Wat je vandaag na een paar uur aan verandering hebt laten zien, zal anderen gaan besmetten, je gaat vanaf nu mensen genezen en leven blazen waar het muf en doods is. En als je het zelf weer even kwijt bent of valt kun je doen wat ik vandaag als nieuwe standaard heb neergezet: opstaan.”

 

Tafelrede gehouden bij Paasviering met Hemelsbreed, waarbij ieder iets bijdroeg vanuit een van de personen uit het Paasevangelie.