Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

De kerk ontgroeid maar niet zonder verlangen


Het nadeel van aan een blog beginnen is zoiets als de telefoon oppakken terwijl je er even niet wilt zijn. Het gesprek is al begonnen. In m’n vorige blog heb ik vooral twee lijnen naar voren gehaald in de verhalen van dertigers uit de bundel Vrijgemaakt? Sprekende gezichten van mooie jonge mensen kijken je aan en vertellen het verhaal waarin ze stuk voor stuk hun kerk ontgroeiden. De één vertrok en nam afstand van God en geloven, de ander bleef achter om de zoektocht voort te zetten. Onder hen een paar kerkverlaters en verder vooral grensgangers: ze voelen zicht nergens thuis, maar willen God en geloof niet helemaal, of helemaal niet kwijt. Vrij, los, verward, opgelucht en soms tegelijk met schuldgevoel, heimwee en onvervuld verlangen. Geloofsbiografieën die me niet koud laten en die breder herkend zullen worden. Wat wil hun verhaal zeggen – een poging om hier nog iets meer mee te doen.

Compilatie portretten uit de bundel Vrijgemaakt?
Wat me opviel tijdens de boekpresentatie in het jaren ’70 zaaltje van de Keizersgrachtkerk in Amsterdam was de luchtigheid. Op de vraag wat ze met deze bundel wilden volgde vooral wat lacherigheid. Gewoon, niks dan het verhaal vertellen. De initiatiefnemer Lammert Kamphuis een plezier doen. Flauw en onzin natuurlijk. Beleg dan geen ‘minisymposium’ en kijk even om je heen: het zaaltje puilde uit. Neem je eigen verhaal eens serieus – ook hier geldt: je hebt zelf de telefoon opgepakt en bent het gesprek aangegaan. En je hebt een verhaal dat ergens over gaat. (meer…)

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Gisteren nog gelukkig gereformeerd


1 reactie

Gisteren was ik nog gelukkig gereformeerd. Maar vandaag is de wereld anders. Die eerste zin is letterlijk uit de bundel Vrijgemaakt? en samen met de tweede typeert het wel redelijk wat 16 overwegend dertigers proberen te vertellen. Met enige tegenzin heb ik de bundel gekocht en gelezen en met gemengde gevoelens liep ik binnen bij de presentatie ervan op 13 september in een gedateerd zaaltje van de Keizersgrachtkerk in Amsterdam. De stad waar ik me thuisvoel en waar ik heen verhuisde om vooral vooruit te kijken, te pionieren. Toch ben ik wel blij met deze bundeling van verhalen. En misschien is het waar wat de ondertitel suggereert: de dertigers doen dit anders dan wat je kunt verwachten bij verhalen over afscheid, zoeken en kritiek op de kerkelijke cultuur van je jeugd. Het is opener, diverser, misschien ook wel individualistischer. Typisch dertigers? Wat raakt me in dit boek en wat hebben de verhalen te vertellen? (lees verder)

Geloven & Leven

Vloeken als seculier gebed


Een pleidooi voor grondig vloeken onder de kop ‘Rollende godverdommes’. Het is donderdag, het artikel staat paginagroot met een krachtig ondersteunende kleurenfoto in de nrc-next. Even later buitelen de reacties over elkaar heen. Naast bijval ook veel kritische vragen en verontwaardiging. Rikko Voorberg heeft in ieder geval aandacht. Al is het nog even de vraag of het de mensen zijn van wie hij aandacht wilde met zijn pleidooi. Want het zijn intussen uiteraard vooral gelovigen, predikanten en kerkelijke kranten die reageren. Dat maakt m’n gevoel dubbel. Ik heb ook wel vragen bij deze poging om vanuit christelijke motieven de vloek te herijken. Maar ik moet eerst vooral de andere kant van Rikko’s pleidooi bijvallen. Uit allerlei reacties merk ik namelijk niet dat de gelovigen het eigenlijke artikel echt gelezen hebben.

1. Preken buiten je eigen parochie: wie kan het?

Als ik het verhaal lees en herlees proef ik in alles hoezeer Rikko de kunst verstaat om in een seculiere krant te schrijven. Wie denkt dat het een rellerige poging is om te vloeken in de kerk, zit er flink naast. Aangrijpingspunten zoeken om over God te spreken op een relevante manier in een seculiere context vraagt om een andere benadering dan het vertrouwde pad gaan. (meer…)