Geloven & Leven

Dag schoonheid!


Vandaag heb ik een eerder thema weer opgepakt: schoonheid. Ik heb hier eerder over geblogd in 2009, over schoonheid in bredere zin en naar aanleiding van een fotoshoot van Arie Boomsma. Aanleiding nu was de vraag vanuit de Generale Synode van de Protestantse kerk om een bijdrage te leveren in een forum, voorafgaand aan de bespreking van de notitie ‘Wij en ons lichaam’. Een mooi stuk dat in ieder geval een inspiratie mag zijn voor andere kerken: stel dit soort thema’s aan de orde! Aan de tafel met anderen en ook de schrijver van het stuk, dr. Wessel ten Boom heb ik mijn gedachten in een korte pitch voor het voetlicht gebracht. Hier volgt de tekst die ik uitgesproken heb.

Anne-ClaireAfgelopen zaterdagavond wilde ik muziek opzetten. Ik stuitte op een CD die ik ooit van een studievriend gekregen had. Hij had erbij gezegd: ‘misschien moet je hieraan wennen’. Even later klonk de muziek door de kamer: Piazolla, gespeeld door Gidon Kremer. Zinderende Argentijnse muziek. Ik bleef zitten, maar eigenlijk moet op zo’n moment alles meebewegen. Ik werd even getroffen door de pure lichamelijkheid van deze muziek. En de vraag die de muziek mij feitelijk stelde was: mag dit er zijn? Deze lichamelijkheid. Welke plek geven wij dit?

Maandagavond kijk ik kort nog even televise. Bij RTL Late Night volgt na een gesprek over de vliegramp met vlucht MH17 als een contrast, journalist Nathalie Huigsloot met haar nieuwe boek dat juist vandaag verschijnt: Het botoxdilemma. Nederland blijkt in de top 3 van landen te zitten waar plastische chirurgie een hoge vlucht neemt. Aan de tafel van Humberto Tan ontspint zich een gesprek over ouder worden. De auteur heeft zinnige dingen te zeggen als het gaat om evenwichtigheid. Ik vraag me af: wat heeft de kerk hierin mensen nog te zeggen?  (lees verder)

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

De kerk ontgroeid maar niet zonder verlangen


Het nadeel van aan een blog beginnen is zoiets als de telefoon oppakken terwijl je er even niet wilt zijn. Het gesprek is al begonnen. In m’n vorige blog heb ik vooral twee lijnen naar voren gehaald in de verhalen van dertigers uit de bundel Vrijgemaakt? Sprekende gezichten van mooie jonge mensen kijken je aan en vertellen het verhaal waarin ze stuk voor stuk hun kerk ontgroeiden. De één vertrok en nam afstand van God en geloven, de ander bleef achter om de zoektocht voort te zetten. Onder hen een paar kerkverlaters en verder vooral grensgangers: ze voelen zicht nergens thuis, maar willen God en geloof niet helemaal, of helemaal niet kwijt. Vrij, los, verward, opgelucht en soms tegelijk met schuldgevoel, heimwee en onvervuld verlangen. Geloofsbiografieën die me niet koud laten en die breder herkend zullen worden. Wat wil hun verhaal zeggen – een poging om hier nog iets meer mee te doen.

Compilatie portretten uit de bundel Vrijgemaakt?
Wat me opviel tijdens de boekpresentatie in het jaren ’70 zaaltje van de Keizersgrachtkerk in Amsterdam was de luchtigheid. Op de vraag wat ze met deze bundel wilden volgde vooral wat lacherigheid. Gewoon, niks dan het verhaal vertellen. De initiatiefnemer Lammert Kamphuis een plezier doen. Flauw en onzin natuurlijk. Beleg dan geen ‘minisymposium’ en kijk even om je heen: het zaaltje puilde uit. Neem je eigen verhaal eens serieus – ook hier geldt: je hebt zelf de telefoon opgepakt en bent het gesprek aangegaan. En je hebt een verhaal dat ergens over gaat. (meer…)

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Gisteren nog gelukkig gereformeerd


1 reactie

Gisteren was ik nog gelukkig gereformeerd. Maar vandaag is de wereld anders. Die eerste zin is letterlijk uit de bundel Vrijgemaakt? en samen met de tweede typeert het wel redelijk wat 16 overwegend dertigers proberen te vertellen. Met enige tegenzin heb ik de bundel gekocht en gelezen en met gemengde gevoelens liep ik binnen bij de presentatie ervan op 13 september in een gedateerd zaaltje van de Keizersgrachtkerk in Amsterdam. De stad waar ik me thuisvoel en waar ik heen verhuisde om vooral vooruit te kijken, te pionieren. Toch ben ik wel blij met deze bundeling van verhalen. En misschien is het waar wat de ondertitel suggereert: de dertigers doen dit anders dan wat je kunt verwachten bij verhalen over afscheid, zoeken en kritiek op de kerkelijke cultuur van je jeugd. Het is opener, diverser, misschien ook wel individualistischer. Typisch dertigers? Wat raakt me in dit boek en wat hebben de verhalen te vertellen? (lees verder)