Geloven & Leven

Vloeken als seculier gebed


Een pleidooi voor grondig vloeken onder de kop ‘Rollende godverdommes’. Het is donderdag, het artikel staat paginagroot met een krachtig ondersteunende kleurenfoto in de nrc-next. Even later buitelen de reacties over elkaar heen. Naast bijval ook veel kritische vragen en verontwaardiging. Rikko Voorberg heeft in ieder geval aandacht. Al is het nog even de vraag of het de mensen zijn van wie hij aandacht wilde met zijn pleidooi. Want het zijn intussen uiteraard vooral gelovigen, predikanten en kerkelijke kranten die reageren. Dat maakt m’n gevoel dubbel. Ik heb ook wel vragen bij deze poging om vanuit christelijke motieven de vloek te herijken. Maar ik moet eerst vooral de andere kant van Rikko’s pleidooi bijvallen. Uit allerlei reacties merk ik namelijk niet dat de gelovigen het eigenlijke artikel echt gelezen hebben.

1. Preken buiten je eigen parochie: wie kan het?

Als ik het verhaal lees en herlees proef ik in alles hoezeer Rikko de kunst verstaat om in een seculiere krant te schrijven. Wie denkt dat het een rellerige poging is om te vloeken in de kerk, zit er flink naast. Aangrijpingspunten zoeken om over God te spreken op een relevante manier in een seculiere context vraagt om een andere benadering dan het vertrouwde pad gaan. (meer…)

Geloven & Leven

Ik ben christen


Kristien Hemmerechts

Sinds ik in Ethiopië ben geweest, weet ik dat ik een christen ben. En ik weet dat ik er als een christen uitzie. Van onze fietstocht daar is me bijgebleven dat je meteen wist: hier ben ik bij christenen, hier bij moslims. Dat had niets te maken met kleding of uiterlijk, maar alles met de warmte van de ontvangst.

Woorden van de niet onbekende vlaamse auteur Kristien Hemmerechts op een Belgische blogsite afgelopen week. Haar blog is de moeite waard in meer opzichten. Wie denkt dat een bekende schrijver de uitspraak ‘ik ben een christen’ wel ironisch zal bedoelen of dat haar ontmoeting met andere christenen negatief uitpakt, komt bedrogen uit. (lees verder)

Geloven & Spiritualiteit

De Eerste Dag


“Fijn dat jullie er zijn. En nee, ik ben niet boos. Nu ik er zelf doorheen ben, snap ik nog weer beter hoe lastig het is als je er nog voor staat. Ik bedoel het hele gebeuren van de afgelopen dagen en nachten. En nee, het is geen vergissing dat we elkaar hier weer treffen in Galilea. Ik weet niet of ik je dat zo snel kan duidelijk maken. Misschien helpt het als ik jullie vertel wat mij het meest bezighoudt sinds vanmorgen. En misschien is dat ook een begin van een antwoord op al jullie vragen. Maar ik waarschuw jullie wel bij voorbaat: het is anders dan je denkt. (lees verder)