Geloven & Spiritualiteit

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Gordon Ramsay als Jezus


1 reactie

Het spreekt blijkbaar tot de verbeelding om geloven en kerk-zijn samen te vatten als eat, pray, love. Dat heeft zeker te maken met het boek en de verfilming ervan met Julia Roberts in de hoofdrol: een spirituele zoektocht die herkenbaar is. De uitdrukking roept je terug naar de basics van geloven en samen met anderen een inspirerende geloofsgemeenschap vormen. Waar was het nog maar weer om begonnen? Ik wil nu graag nog een element naar voren brengen dat al een aantal weken door m’n gedachten speelt. Dat gaat over eten en het gaat over genade. Intussen sluit ik me aan in de uitdijende rij van blogs: Jos Douma, Pieter Kleingeld, Lennard Pors, Daniel de Wolf en nog anderen. Ondoenlijk om op elkaar te reageren, zoals ook Jos Douma aangeeft: het overzicht raak je kwijt. Maar tegelijk inspirerend te zien hoe elementen elkaar aanvullen en de bezinning verdiepen.

Ik ben vandaag geraakt in het bijzonder door Jan Wolfsheimer. Wie de verbinding wil zien tussen het boek (en de film) eten, bidden, beminnen en waar het in essentie om gaat moet zijn verhaal zeker lezen. Eén citaat van hem over het boek van Elizabeth Gilbert:

Geen wonder dat de schrijfster niet bij het christendom uitkwam want in de ‘nieuwe spiritualiteit’ speelt het christendom een ondergeschikte rol. Dat kun je Gilbert onmogelijk aanrekenen maar de volgelingen van Jezus wel. Het is ‘ons’ blijkbaar gelukt om het goede nieuws van Christus dusdanig te verminken dat spirituele zoekers niet automatisch bij ons in de etalage komen kijken…

Elders, lees meer…

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Kerk: crisis rond de kern


Gistermiddag reed ik met een hoofd vol gedachten naar huis, die aansluiten bij de laatste vragen van Jos Douma over ‘terug naar de kern‘. Ik had die middag lang met een bevriende predikant in een Amsterdams café zitten doorpraten. Op de een of andere manier kwamen mijn gedachten op de fiets terecht bij het item contextualisatie. En terwijl ik bedacht wat het betekent als kerken in Amsterdam stappen zetten om meer of opnieuw verbinding te leggen met de context van de stad en de mensen om ons heen, kwam een andere gedachte steeds als ‘pop-up’ omhoog: ‘ergens kun je contextualiseren nog klaarkrijgen als een ‘ding’, als iets dat te regelen is, te organiseren en te beredeneren… maar het is nog niet de kern…’ Wat is die kern dan wel van kerk-zijn, van geloof in deze tijd? Wat is vervolgens de kern van predikant zijn, missionair werker, enz?

Ik wil proberen een paar vragen te stellen al bloggend. Als ik reacties lees van verschillende bloggers voel ik de behoefte eerst een paar dingen helder te krijgen. Zelf zocht ik in mijn vorige blog naar de verbinding tussen management en spiritualiteit rond ambt en kerk. Ik deel de vraag naar de kern: er is veel wat belangrijk is en er toe doet, maar daarmee zijn we nog niet bij de kern. Tegelijk als die kern puur spiritueel-theologisch benoemd wordt, dreigen misverstanden richting een of-of denken, zonder dat het bedoeld is overigens. En ook dit: het benoemen van zo’n kern die toch sterk theologisch bepaald zal zijn, garandeert nog geen bloei en beweging. Hoe kan het dat allerlei kerken met een geweldig diepe en lange traditie toch ‘op slot’ lijken te zitten en tekenen van verstarring vertonen. En dan doel ik nog niet eens op gebrek aan missionaire uitstraling. Kortom: de vraag naar de kern is een terechte, maar trekt naar mijn overtuiging een lade open die overvol zit met van alles. lees meer

Geloven & Spiritualiteit

Missionaire mystagogen gezocht?


Al een paar dagen loop ik wat te kauwen op het onderwerp dat Jos Douma in zijn laatste blogposts aangesneden heeft: de predikant als manager of mystagoog. De thematiek leeft en wordt regelmatig aan de orde gesteld: wat is er aan de hand met ‘het ambt’. Ik kan zelf die vraag niet loskoppelen van een grotere vraag: ‘wat is er aan de hand met de kerk’. Maar intussen raakt Jos wel een snaar die ik herken: de rol van mystiek, spiritualiteit, omgang met God. Hoeveel contact hebben kerkelijke voorgangers met de spirituele kern van waar ze voor staan?

Ik ontkom er niet aan voor de helderheid eerst iets van mijn verwarring te delen en wat grote bewegingen te benoemen. Daarna hoop ik een heel klein stapje te zetten in het zoeken naar antwoorden. Laat ik helder zijn: Jos Douma tamboert veel op het thema spiritualiteit in allerlei toonaarden. Ik lees dat niet voor niks: hiermee raakt hij de kern. Ik zal de dag prijzen dat ik meer tijd (!) heb voor het vele goeds dat er op dit niveau is (Henri Nouwen, Anselm Grün). Op dit moment liggen op mijn bureau ondermeer een boek van Anselm Grün over Benedictus met eronder de Regel voor Monniken van Benedictus zelf. Ernaast Kus de visie wakker van Salem Samhoud e.a. Misschien is dat wel precies de dilemmatiek die Jos aansnijdt. Het laatste boek is voor managers en gaat over organisaties, effectiviteit en visionaire strategie, enz.

Nog iets. Ik voel me ten diepste theoloog en zoek daarin juist naar vragen rond prediking, spiritualiteit en geloven in deze tijd. Maar juist als theoloog kwam ik diepgaand in aanraking met missionaire kerkvormen in Amsterdam. Tegelijk ben ik werkzaam als coach. lees meer