Emerging Church

Geloven & Leven

Eten, bidden & beminnen om vijf voor twaalf


Nog niet eerder had ik op deze weblog zoveel bezoekers in een paar dagen tijd. David Heek was een item, dat is wel duidelijk. Nu piekt het wel vaker een dag, maar dit duurde ruim vijf dagen voordat het weer normaal werd qua hits. Wat is er aan de hand? Wat heeft David Heek gezegd over de kerk en over ‘eat, pray and love’ dat het zo de aandacht trekt? Ik sprak een paar mensen en kreeg zelf ook wat reacties op mijn blog. Overwegend is het beeld dat ik krijg dat mensen geraakt zijn, dat woorden voor hen iets aanraken wat ze bezighoudt en vooral: wat hun verlangen vertolkt.

David Heek zelf haalde maandag zijn blog met uitleg over het interview met het Nederlands Dagblad weer van de site en verving het door een blogpost die meer positief neerzet wat hij graag wil met de kerk en met geloven anno nu. Zelf heb ik aangegeven soms dubbele gevoelens te hebben vanwege nuance of toonzetting, iets dat David zelf ook aangegeven heeft. Persoonlijk denk ik dat hier ook iets aantrekkelijks voor mensen in gezeten heeft: een enthousiast jonge theoloog maakt van zijn hart geen moordkuil en is duidelijk, wijst een richting en raakt daarbij een kernpunt. Beroering gaf het in ieder geval. En dat verbaasde mij toch wel: veel dingen zijn al vaker gezegd, geschreven. En zowel binnen als buiten de gevestigde kerken gebeuren al langere tijd dingen die je kunt samenvatten als ‘pionieren’, ‘nieuwe kerkvormen’, ‘gemeentestichting’, ‘herplanting’, enzovoort. En de recente bundel ‘De kerk is dood, leve de koning‘, ligt al bij heel wat mensen op de boekenstapel. En dan toch zoveel gesprek, getwitter, blogs en hits. Ik wil proberen iets te zeggen over wat hier volgens mij aan de hand kan zijn. En ik sluit af met een persoonlijke uitlating.

Ik beperk me nu tot twee elementen lees meer

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Zoekende zielen tussen bits en bytes


Het is lang stil geweest hier. Een geplande serie strandde halverwege, misschien wel omdat het thema van fundamentalisme even te ver af kwam te staan van mijn eigen zoektocht. En van mijn verlangen naar stilte. Het is voor mij dan ook onverwacht om weer een blog te schrijven, juist met als aanleiding de stilte die Boele Ytsma aankondigt. Hij trekt zich terug van internet. De internetdominee, geen internet meer en geen dominee. Geen kerk als ik hem goed begrijp. Een gevoel van fragmentatie. “Mijn ziel is verspreid tussen duizenden bits en bytes” schrijft hij in zijn afscheidsblog. En zelfs een landelijke krant als het ND maakt melding van deze opmerkelijke stap.

Ook voor mij was Boele iemand die voorop ging in de blogsfeer en twitter, ook mij kreeg hij zover een account aan te maken op ‘Zoekend Geloven’, later Tochtgenoten. Op mijn bureau ligt al weer even zijn nieuwste boek waar ik voorzichtig in begonnen ben. Grootste probleem: gebrek aan tijd, misschien vooral aan concentratie. Is mijn ziel ook teveel onrustig door internet en iPhone om nog rustig te lezen? lees meer…

Amsterdam, Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

2010 (3): De stad als laatste kans voor God & Co?


Januari is zowat ten einde en ik schrijf m’n op één na laatste blog over 2010. Is er nog toekomst voor geloven? Of heeft Kluun gelijk die vurig pleit voor nieuwe spiritualiteit, maar weinig heil meer ziet in de ‘oude’ vormen van geloven zoals het christelijk geloof? Amsterdam telde begin vorige eeuw vele christelijke kerken die ook nog op zondag gevuld waren. Intussen gaat nog zo’n 3% van de Amsterdammers regelmatig naar de kerk, waarvan een groot deel allochtonen betreft in Amsterdam Zuidoost.

Laat ik eerlijk zijn en toegeven dat ik denk dat de kansen voor God, kerk en geloof klein zijn momenteel. Dat wil alleen niet zeggen dat de kansen verwaarloosbaar zijn, en zelfs niet dat er weinig kansen zijn. Maar de opening is een smalle in mijn beleving. Dat heeft te maken met onze historie en met de scepsis die volgens mij vrij diep in onze cultuur zit als Nederlanders. Het heeft ook te maken met wat nodig is om werkelijk weer relevant te zijn als kerken in een seculiere samenleving. Daar is meer voor nodig dan een face-lift of wat culturele botox in onze kerkelijke hangwangen. Vitaliteit komt van binnenuit en kerken moeten willen trainen, en bereid zijn om hun leefstijl drastisch te veranderen. Daar is dus ook meer voor nodig dan een lesje Mary Poppins, hoe belangrijk ik dit punt ook vindt, getuige mijn ‘dwaze blog’ hiervoor.

Als ik mijn gedachten hier onder woorden breng doe ik dat vanuit de context van Amsterdam, zo je wilt: de Randstad. lees meer…