Geloven

Geloven & Leven

Discipelschap daagt de kerk meer uit dan je denkt – 1


2 reacties

Ik ben intussen beland in een dynamisch gesprek met Jos Douma over discipelschap in de context van de Nederlandse kerken. In mijn vorige blog heb ik dat onderwerp teruggebracht naar de basale hoe vraag: Discipelschap is ‘in’,  maar wat betekent het in praktijk? Hoe doe je het? Omdat de aanleiding lag in drie boeken over dit onderwerp stelde ik vragen bij de route die daarin aangeduid werd. In deze blog wil ik dingen aansnijden waar het in mijn ogen spannend wordt in de benadering van Jos. Ik betrek daarbij vooral zijn eerste blog over ‘kerk en discipelschap’ en hoe die zich verhouden. In een volgende blog ga ik dan verder in op  zijn tweede blog over de kerk als netwerkorganisatie en Viral Change.

Wat er in mijn ogen spannend en relevant is in deze uitwisseling tussen Jos en mijzelf, is het feit dat we het constant eens blijken te zijn. Maar dat is toch niet zo spannend: nee, misschien op het eerste gezicht niet, maar wat overblijft, zijn de echte uitdagende punten als je eenmaal samen bezig bent met dezelfde dingen, en in dit geval: als je beiden van de kerk houdt en verlangt naar navolging van Jezus bij jezelf en anderen. Ik laat me graag uitdagen, ook vanuit andere perspectieven dan die van Mike Breen (foto boven) waar ik samen met Nederland Zoekt… in de praktijk veel mee werk. Het gaat namelijk niet om Mike Breen of om wie dan ook, het gaat om de echte vragen die er toe doen en om een verandering in de kerk vanuit discipelschap. Dat delen Jos en ik sterk met elkaar. Op mijn beurt wil ik Jos en anderen in de kerk graag uitdagen. Mijn gedachten die ik wil uitwerken komen hierin samen: discipelschap daagt de kerk meer uit dan je denkt. Meer ook dan kerken gemiddeld zelf in de gaten hebben als ze ‘iets’ met discipelschap gaan doen. (lees verder)

Geloven & Leven

Gesprek over discipelschap: de grote hoe vraag


3 reacties

Discipelschap: nog steeds gonst het woord rond in kerken en missionaire initiatieven. Ik heb er eerder over geschreven, met name vanuit de vraag of we te maken hebben met een hype. Voor Nederland Zoekt… blog ik in korte columns hier ook regelmatig over. Deze blog geeft meer ruimte voor gesprek en dat ga ik graag met Jos Douma aan. Hij heeft in een serie blogs drie benaderingen besproken: die van Dallas Willard, Bill Hull en Mike Breen. Discipelschap mag dan wel heel bijbels zijn en momenteel overal ‘opgepikt’ worden in kerken – maar de grote vraag die blijft klinken is: hoe doe je het en waar begin je?

Jos Douma is gemeentepredikant en breder bekend door zijn regelmatige blogs. We zaten samen op de middelbare school in Zwolle en studeerden aan dezelfde Theologische Universiteit in Kampen. Zelf ben ik na ongeveer 10 jaar predikantschap nu een aantal bezig als zelfstandig coach, waarbij ik nogal eens in de keuken kom van allerlei kerken(raden) en predikanten begeleidt. Daarnaast ben ik bijzonder betrokken bij Toerusting 2.0 en Nederland Zoekt... In die laatste hoedanigheid ben ik intussen vrij diep ondergedompeld in de praktijkbegeleiding rond missionaire kerkvorming vanuit discipelschap. Basismateriaal is hierbij wat we leren van 3DM, waar Mike Breen een belangrijke rol vervult. Het zal dus geen verrassing zijn als ik vanuit dit perspectief ook kijk naar de aangereikte benaderingen door Jos. Ik voel me met Jos verbonden en waardeer zijn blogs bijzonder, niet in het minst omdat hij in mijn ogen vaak de thema’s benoemt die echt de kern raken van geloven. Dat maakt dit gesprek voor mij ook leuk en boeiend. Tegelijk geeft het mij de ontspannenheid om samen die punten te zoeken die het spannend maken of schuren. (lees verder)

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

De kerk ontgroeid maar niet zonder verlangen


Het nadeel van aan een blog beginnen is zoiets als de telefoon oppakken terwijl je er even niet wilt zijn. Het gesprek is al begonnen. In m’n vorige blog heb ik vooral twee lijnen naar voren gehaald in de verhalen van dertigers uit de bundel Vrijgemaakt? Sprekende gezichten van mooie jonge mensen kijken je aan en vertellen het verhaal waarin ze stuk voor stuk hun kerk ontgroeiden. De één vertrok en nam afstand van God en geloven, de ander bleef achter om de zoektocht voort te zetten. Onder hen een paar kerkverlaters en verder vooral grensgangers: ze voelen zicht nergens thuis, maar willen God en geloof niet helemaal, of helemaal niet kwijt. Vrij, los, verward, opgelucht en soms tegelijk met schuldgevoel, heimwee en onvervuld verlangen. Geloofsbiografieën die me niet koud laten en die breder herkend zullen worden. Wat wil hun verhaal zeggen – een poging om hier nog iets meer mee te doen.

Compilatie portretten uit de bundel Vrijgemaakt?
Wat me opviel tijdens de boekpresentatie in het jaren ’70 zaaltje van de Keizersgrachtkerk in Amsterdam was de luchtigheid. Op de vraag wat ze met deze bundel wilden volgde vooral wat lacherigheid. Gewoon, niks dan het verhaal vertellen. De initiatiefnemer Lammert Kamphuis een plezier doen. Flauw en onzin natuurlijk. Beleg dan geen ‘minisymposium’ en kijk even om je heen: het zaaltje puilde uit. Neem je eigen verhaal eens serieus – ook hier geldt: je hebt zelf de telefoon opgepakt en bent het gesprek aangegaan. En je hebt een verhaal dat ergens over gaat. (meer…)