God in Amsterdam

Geloven & Leven

Vintage christendom


NRC 22.12.12 over nieuwe kerkvormen

“De nieuwe kerk is vintage orthodox”, kopt deze zaterdag de NRC. In de spotlights vooral Stroom Amsterdam, maar ook een aantal andere initiatieven worden genoemd in het artikel, dat goed geschreven is. Zoals je van het NRC gewend bent komt er een stuk achtergrond en duiding bij kijken. Wat ik dan wel weer leuk vind is dat op twitter er reacties komen op de uitdrukking ‘vintage orthodox’. Ik proef dat dit niet direct herkend wordt door kerkgaande gelovigen. Het is interessant hoe contextualisatie van taal hier meespeelt en blijkbaar schuurt.

Als ik dit verhaal lees, en ik doe dat na een eerdere reportages in bijvoorbeeld het Parool, dan word ik er blij van en voel ik tegelijk de vervreemding die hier gethematiseerd wordt. Kijk naar typeringen, citaten en analyses en je proeft dat het pioniers weer lukt de verbinding te maken, die behoorlijk zoek was. Hun verhaal klinkt ongeschaafder dan je in kerkelijke bladen gewend bent, maar is ook helderder en klinkt authentiek. Neem bijvoorbeeld uitspraken als deze: (meer…)

Amsterdam, Geloven & Leven

Gezegende boren ondergraven mijn seculiere stad…


Ik was er graag bij geweest: donderdag werden de boren van de Noord-Zuidlijn gezegend. Was ik gelijk getuige geweest van de laatste publieke daad van burgemeester Job Cohen. Zijn zegen heeft het allemaal, dus kan hij met een gerust gemoed zich opmaken voor Den Haag.

Een glimlach onderdrukken gaat haast niet bij het lezen van de berichten over dit Rooms-katholieke ritueel in Amsterdam. Glunderende katholieken, gerustgestelde Duitse tunnelbouwers en verbaasde tot cynische Amsterdammers. Het Parool meldt het gebeuren zonder echte sneren.
Gebeurt dit anno 2010 in onze stad? Zijn we terug in de Middeleeuwen? Nou ben ik formeel gezien geen katholiek, en eerlijk gezegd had de heilige Barbara van mij gerust thuis mogen blijven. Op Katholiek Nederland wordt terecht van het herleven van een volksgeloof gesproken. En dat is niet bepaald een aanbeveling wat mij betreft. Bijgeloof? Ja, zeker weten. Onzin dus? Nee, da’s nou weer te simpel. lees meer…

Amsterdam, Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

2010 (3): De stad als laatste kans voor God & Co?


Januari is zowat ten einde en ik schrijf m’n op één na laatste blog over 2010. Is er nog toekomst voor geloven? Of heeft Kluun gelijk die vurig pleit voor nieuwe spiritualiteit, maar weinig heil meer ziet in de ‘oude’ vormen van geloven zoals het christelijk geloof? Amsterdam telde begin vorige eeuw vele christelijke kerken die ook nog op zondag gevuld waren. Intussen gaat nog zo’n 3% van de Amsterdammers regelmatig naar de kerk, waarvan een groot deel allochtonen betreft in Amsterdam Zuidoost.

Laat ik eerlijk zijn en toegeven dat ik denk dat de kansen voor God, kerk en geloof klein zijn momenteel. Dat wil alleen niet zeggen dat de kansen verwaarloosbaar zijn, en zelfs niet dat er weinig kansen zijn. Maar de opening is een smalle in mijn beleving. Dat heeft te maken met onze historie en met de scepsis die volgens mij vrij diep in onze cultuur zit als Nederlanders. Het heeft ook te maken met wat nodig is om werkelijk weer relevant te zijn als kerken in een seculiere samenleving. Daar is meer voor nodig dan een face-lift of wat culturele botox in onze kerkelijke hangwangen. Vitaliteit komt van binnenuit en kerken moeten willen trainen, en bereid zijn om hun leefstijl drastisch te veranderen. Daar is dus ook meer voor nodig dan een lesje Mary Poppins, hoe belangrijk ik dit punt ook vindt, getuige mijn ‘dwaze blog’ hiervoor.

Als ik mijn gedachten hier onder woorden breng doe ik dat vanuit de context van Amsterdam, zo je wilt: de Randstad. lees meer…