Goed en Kwaad

Geloven & Leven

Willem Holleeder en wij


De komst van Willem Holleeder naar College Tour heeft de nodige reacties opgeroepen. Op de een of andere manier vind ik dat boeiend. Hoe bozer mensen zich maken, hoe meer mij de gedachte bekruipt of al die boosheid wel zo begrijpelijk is als het lijkt. Dat Klaas Wilting hier emoties bij heeft kan je je nog voorstellen, al weet ik niet hoe professioneel dat is van hem. Maar dat uit de hoek van de Telegraaf hiertegen geageerd wordt is best wel ontluisterend. Een krant die, ach laat ook maar. En dan nu zo politiek correct omdat het een topcrimineel betreft. Ik haak dan een beetje af, eerlijk gezegd. Mooi moment toch wel is dan de e-mail die Holleeder laat voorlezen van John van den Heuvel. Alle boosheid en rechtvaardigheidsgevoel valt armelijk door de mand als je leest hoe hijzelf graag een interview had gedaan met Holleeder. Dubbelheid is wat ik voel en wat ik zie is vooral selectieve boosheid. En het gaat nog ietsje dieper wat mij betreft. (meer…)

Geloven & Leven

2010 (1): Het Nieuwe Moralisme, mag het ietsje minder?


Geen reacties

Bij het begin van 2010 wil ik drie blogs schrijven over dingen die in ieder geval mijzelf bezighouden. Dingen die ik zie, ervaar en belangrijk vind. Misschien is dat wat kwetsbaarder dan reageren op iets uit de actualiteit, maar het is in ieder geval eerlijk. Drie items, drie lijnen, en drie keer mijn statement daarbij. Da’s in ieder geval een duidelijke blogstart van 2010, niet dan?

Het eerste item is moralisme. Hoezo is dat een onderwerp anno 2010? Wel, ik zou hopen dat we voor het einde van dit jaar die vraag terecht weer kunnen stellen. Volgens mij is 2009 een goede kanshebber voor het jaar van het Nieuwe Moralisme. Wat bedoel ik?

Wel, of ik hier vrienden mee ga maken weet ik niet, maar ik begin zo langzamerhand wat verzadigd te raken van het gemak waar we met elkaar oordelen vellen. En ik ben daar licht verbaasd over. Met dat Nederland een behoorlijk liberaal land is geworden, allerlei emancipatieprocessen doormaakte en religie en geloof naar het privédomein verplaatste… nam de mate van moreel oordelen toe. Er is een hang naar ‘strenger straffen’ en rechters moeten daar maar rekening mee houden. Want wij Nederlanders hebben een mening over de strafmaat. De onbetaalde rekening van de Flower Power van de jaren ’60? Nou, dat weet ik niet. Tenslotte willen we met de ene hand de toen verworven liberale opvattingen graag handhaven, maar tegelijk is er een afrekening gaande, waar eind 2008 Wijnand Duyvendak al aan ten prooi viel. Nog een inkoppertje: de DSB met als hoofdrolspeler Dirk Scheringa. Voorafgegaan op internationaal vlak door Madoff. Gaat het nergens over, o zeker wel. Integriteitsvragen zijn ook niet de minst belangrijke. Maar de vraag is: wie beoordeelt? En hoe gaan we er met elkaar mee om? Het Koninklijk Huis aangevoerd door prins Willem Alexander komt terecht in een onhoudbare mediagolf rond de vakantiewoning. De Tweede Kamer roept om de haverklap de MP naar de Kamer om zich te verantwoorden. En als hij een dag niet in vorm is (dat zou me meevallen als het alleen die ene dag is, ik ben jaloers!), staan veel mensen klaar met hun… oordeel.

In een later blog wil ik lees verder

Geloven & Leven

DSBacle


IejoorDe liefhebbers van Winnie de Poeh konden deze week in hun onderbewustzijn zich zo thuisvoelen bij de stemmen in de media. Knorretje Scheringa riep steeds iets van ‘het gaat lukken, het gaat lukken!’ en op de achtergrond hoorde je dan het vertrouwde gebrom van Iejoor Bos die bij elke nieuwe poging bijvoorbaat ondertitelde met ‘dit gaat niks meer worden, maar dat hindert niks, je hebt het geprobeerd .. en let maar niet op mij’. En zo was alle hectiek in de wereld van grote mensen toch eigenlijk ook heel kinderlijk vertrouwd. Gelukkig maar.

Maar dan zijn we op bladzijde 23 en wordt het weer weekend. En in het weekend wordt er eigenlijk niet voorgelezen, nou ja soms stiekum dan. De Volkskrant wil soms al alwetende verteller je op de vroege maandagmorgen bijpraten wat er in dat stille weekend aan het normaal zo vredige Frederik Hendrikplantsoen in Amsterdam allemaal gebeurd is. De vraag wordt wat er op bladzijde 24 en volgende te lezen zal zijn, lieve lezertjes. En welke plaatjes onze ogen zullen aantreffen. Winnie de Grave hangend in een boomgat of de bulderende Teigetje Zalm rondspringend van plezier? Met z’n allen hangend aan een laatste strohalm boven de afgrond op Expotitie of zien we de vrienden weer aan de gedekte tafel zitten onder rustgevende leiding van Janneman Wellink? Ik denk zelf dat de schrijver en de tekenaar daar nog wel even zoet mee zijn. In de tussentijd stel ik wat vragen, ten slotte moet ik ook weer slapen vannacht. En er zijn een paar kleine vraagjes, want zo simpel vind ik het niet meer. lees verder…