Jezus

Cultuur, Geloven & Leven

Het is volbracht: Jeruzalem-Gouda


Het is wel even slikken om een Passie-vertolking te zien met ME-busjes en zwaailichten van Nederlandse politieauto’s. Nadat Jezus op de fiets in Gouda aangekomen was in plaats van de vertrouwde ezel ging er behoorlijk wat anders dan in het oorspronkelijke evangelie. Wat mij betreft is die schok heilzaam. Ik had gaandeweg de uitvoering nog meer rauwheid verwacht, en wat mij betreft had dat wel gekund ook. Een paar momenten die haken. Ik heb het natuurlijk over de Passion in Gouda die gister uitgevoerd werd en naast 15-20.000 mensen een miljoen tv-kijkers trok. Mooie momenten een een veelzeggende ‘fout’ aan het slot.

Wat me raakt is toch de bijna onwerkelijke confrontatie tussen toen en nu, Jeruzalem – Gouda. De kleding van de platen en schilderijen tegenover de leren jacks van de bekende Nederlanders. Jakhals Erik Dijkstra, ja dat is even wat anders. Maar het heeft wel wat. En Judas door de rol van Frank Lammers met z’n wat plat Amsterdamse uitstraling maar ook met emotie in zijn liedkeus: het zet je opnieuw stil bij de vraag wat er die nacht gebeurde. lees meer…

Geloven & Denken, Geloven & Leven

De dood is dood, leve het leven!


Dit jaar twijfelde ik in de aanloop naar Pasen. Weer die discussie over de al of niet lichamelijke opstanding van Jezus? Terwijl Job Cohen als verlosser zich laat portretteren (‘ik heb geen zwakke plek’) in de weekendbijlage van de NRC, blijkt kerkelijk Nederland ernstig verdeeld. Een journalist schrijft in Het Parool hoe hij afhaakt als hij een voorganger hoort zeggen dat hij het zelf ook niet weet. Zaterdagmorgen op Radio 4 een dominee aan het woord die de vraag ‘gelooft u in de opstanding’ een lastige vraag vindt: zo simpel ligt dat niet. Jezus is bij God, maar hoe en wat? En nee, geen lichamelijke opstanding. En dat op Stille Zaterdag. Ik voel me innerlijk boos worden. Ben ik zo orthodox, zit ik zo vast aan het geloof in de lichamelijke opstanding van Jezus Christus?

Ik twijfel. Aan mijn eigen oprechte emoties: vanwaar? Aan de zin om er weer iets over te zeggen. Is het niet zinvoller om met Pasen vooral te vieren? Meer spiritueel, in de lijn van Goede Vrijdag? Ik twijfel over de vraag of je met argumenten ooit hier gaat overtuigen? En ik twijfel tenslotte of mijn neiging tot duidelijkheid niet teveel de ruimte weghaalt voor zoekers en twijfelaars. Goed, ik bezwijk voor de verleiding toch iets te zeggen. Twijfel ik dan zelf niet aan dat toch zeer ongeloofwaardige opstandingsdogma van Jezus? Ja en nee. Goed, ik leg het uit. lees verder

Geloven & Spiritualiteit

Jezus



Er zijn weinig momenten die meer verbazen voor gelovig en niet gelovig als Goede Vrijdag. Het heeft iets van de huidige opwinding rond CERN en de zoektocht naar het Higgs-deeltje. Zoeken naar het onzichtbare. Iets dat gewicht geeft, massa, een dimensie toevoegt en tegelijk nog niet te pakken. Met dat verschil dat deze zoektocht al 2000 jaar duurt. Mogelijk wordt het Higgs-deeltje binnenkort gevonden ofwel voorgoed voor onzin verklaard. Goede Vrijdag en het stervensdrama van Jezus Christus begin jaren ’30 van onze jaartelling blijft zijn mysterie behouden.

Is dat het aantrekkelijke? Precies het punt waarom je ook het zo makkelijk kunt wegwuiven: irrationeel, ongrijpbaar? Is het een diepere resonantie met het mysterie, de hang naar iets groters dan onszelf? Heeft C.S. Lewis gelijk gehad toen hij beweerde er een diep menselijk ‘weten’ is ten aanzien van God en het eeuwige? Zoals dat een eend bij geboorte al diep van binnen weet dat ie bij water hoort, zonder dat het net uit het ei ook maar iets van water kent en al ervaren heeft? Het loopt naar de waterkant en zwemt en weet zich thuis. Komen mensen thuis op een moment als Goede Vrijdag? In dat geval gebeurt er iets hier en nu, in plaats van alleen daar en toen. Is dat wat we ergens weten, wat ergens ons diepste verlangen raakt. Is het om met de anglicaanse nieuwtestamenticus N.T. Wright te spreken the echo of a voice die we horen? lees verder