Job Cohen

Geloven & Denken, Geloven & Leven

De dood is dood, leve het leven!


Dit jaar twijfelde ik in de aanloop naar Pasen. Weer die discussie over de al of niet lichamelijke opstanding van Jezus? Terwijl Job Cohen als verlosser zich laat portretteren (‘ik heb geen zwakke plek’) in de weekendbijlage van de NRC, blijkt kerkelijk Nederland ernstig verdeeld. Een journalist schrijft in Het Parool hoe hij afhaakt als hij een voorganger hoort zeggen dat hij het zelf ook niet weet. Zaterdagmorgen op Radio 4 een dominee aan het woord die de vraag ‘gelooft u in de opstanding’ een lastige vraag vindt: zo simpel ligt dat niet. Jezus is bij God, maar hoe en wat? En nee, geen lichamelijke opstanding. En dat op Stille Zaterdag. Ik voel me innerlijk boos worden. Ben ik zo orthodox, zit ik zo vast aan het geloof in de lichamelijke opstanding van Jezus Christus?

Ik twijfel. Aan mijn eigen oprechte emoties: vanwaar? Aan de zin om er weer iets over te zeggen. Is het niet zinvoller om met Pasen vooral te vieren? Meer spiritueel, in de lijn van Goede Vrijdag? Ik twijfel over de vraag of je met argumenten ooit hier gaat overtuigen? En ik twijfel tenslotte of mijn neiging tot duidelijkheid niet teveel de ruimte weghaalt voor zoekers en twijfelaars. Goed, ik bezwijk voor de verleiding toch iets te zeggen. Twijfel ik dan zelf niet aan dat toch zeer ongeloofwaardige opstandingsdogma van Jezus? Ja en nee. Goed, ik leg het uit. lees verder

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Lijden ontregelt: over de Shit van de Stille Week


Mooie titel, alleen dat shit is wat plat. Maar ja, dat is het nou precies. Het is weer bijna Pasen en miljoenen gelovigen vieren komende week Goede Vrijdag en Pasen. Muziek klinkt al eeuwen en trekt momenteel weer volle zalen. Waarom? Wat is er zo mooi aan muziek in mineur en aan een boodschap van een lijdende Christus Jezus? Ook nog eens een krappe tweeduizend jaar geleden overigens. De vraag fascineert me en ik voel opnieuw ook de irritatie, de kriegelijkheid als ik dit weer zie gebeuren terwijl het nieuws van de dag over totaal andere zaken gaat. Terwijl het NRC de val van Balkende IV reconstrueert en vlak na een visionaire oproep van Femke Halsema in de Volkskrant om niet voor ons eigen haantjesgedrag te gaan, maar voor een ego-overstijgend groter gezamenlijk belang. Terwijl de economische crisis nog lang niet voorbij is en Job Cohen de PvdA weer op de kaart zet. Terwijl we vandaag of morgen rokjesdag hopen mee te maken en we onze zomervakantie toch maar gaan plannen. En dan komt de christelijke traditie met de Stille Week, het lijden en sterven van Jezus, gevolgd door de viering van zijn opstaan uit de dood. Kan het nog gekker? Nee, waarschijnlijk niet, en juist dat triggert me. lees meer

Amsterdam, Geloven & Leven

Gezegende boren ondergraven mijn seculiere stad…


Ik was er graag bij geweest: donderdag werden de boren van de Noord-Zuidlijn gezegend. Was ik gelijk getuige geweest van de laatste publieke daad van burgemeester Job Cohen. Zijn zegen heeft het allemaal, dus kan hij met een gerust gemoed zich opmaken voor Den Haag.

Een glimlach onderdrukken gaat haast niet bij het lezen van de berichten over dit Rooms-katholieke ritueel in Amsterdam. Glunderende katholieken, gerustgestelde Duitse tunnelbouwers en verbaasde tot cynische Amsterdammers. Het Parool meldt het gebeuren zonder echte sneren.
Gebeurt dit anno 2010 in onze stad? Zijn we terug in de Middeleeuwen? Nou ben ik formeel gezien geen katholiek, en eerlijk gezegd had de heilige Barbara van mij gerust thuis mogen blijven. Op Katholiek Nederland wordt terecht van het herleven van een volksgeloof gesproken. En dat is niet bepaald een aanbeveling wat mij betreft. Bijgeloof? Ja, zeker weten. Onzin dus? Nee, da’s nou weer te simpel. lees meer…