Pasen

Cultuur, Geloven & Leven

Het is volbracht: Jeruzalem-Gouda


Het is wel even slikken om een Passie-vertolking te zien met ME-busjes en zwaailichten van Nederlandse politieauto’s. Nadat Jezus op de fiets in Gouda aangekomen was in plaats van de vertrouwde ezel ging er behoorlijk wat anders dan in het oorspronkelijke evangelie. Wat mij betreft is die schok heilzaam. Ik had gaandeweg de uitvoering nog meer rauwheid verwacht, en wat mij betreft had dat wel gekund ook. Een paar momenten die haken. Ik heb het natuurlijk over de Passion in Gouda die gister uitgevoerd werd en naast 15-20.000 mensen een miljoen tv-kijkers trok. Mooie momenten een een veelzeggende ‘fout’ aan het slot.

Wat me raakt is toch de bijna onwerkelijke confrontatie tussen toen en nu, Jeruzalem – Gouda. De kleding van de platen en schilderijen tegenover de leren jacks van de bekende Nederlanders. Jakhals Erik Dijkstra, ja dat is even wat anders. Maar het heeft wel wat. En Judas door de rol van Frank Lammers met z’n wat plat Amsterdamse uitstraling maar ook met emotie in zijn liedkeus: het zet je opnieuw stil bij de vraag wat er die nacht gebeurde. lees meer…

Geloven & Denken, Geloven & Leven

De dood is dood, leve het leven!


Dit jaar twijfelde ik in de aanloop naar Pasen. Weer die discussie over de al of niet lichamelijke opstanding van Jezus? Terwijl Job Cohen als verlosser zich laat portretteren (‘ik heb geen zwakke plek’) in de weekendbijlage van de NRC, blijkt kerkelijk Nederland ernstig verdeeld. Een journalist schrijft in Het Parool hoe hij afhaakt als hij een voorganger hoort zeggen dat hij het zelf ook niet weet. Zaterdagmorgen op Radio 4 een dominee aan het woord die de vraag ‘gelooft u in de opstanding’ een lastige vraag vindt: zo simpel ligt dat niet. Jezus is bij God, maar hoe en wat? En nee, geen lichamelijke opstanding. En dat op Stille Zaterdag. Ik voel me innerlijk boos worden. Ben ik zo orthodox, zit ik zo vast aan het geloof in de lichamelijke opstanding van Jezus Christus?

Ik twijfel. Aan mijn eigen oprechte emoties: vanwaar? Aan de zin om er weer iets over te zeggen. Is het niet zinvoller om met Pasen vooral te vieren? Meer spiritueel, in de lijn van Goede Vrijdag? Ik twijfel over de vraag of je met argumenten ooit hier gaat overtuigen? En ik twijfel tenslotte of mijn neiging tot duidelijkheid niet teveel de ruimte weghaalt voor zoekers en twijfelaars. Goed, ik bezwijk voor de verleiding toch iets te zeggen. Twijfel ik dan zelf niet aan dat toch zeer ongeloofwaardige opstandingsdogma van Jezus? Ja en nee. Goed, ik leg het uit. lees verder

Geloven & Leven, Geloven & Spiritualiteit

Lijden ontregelt: over de Shit van de Stille Week


Mooie titel, alleen dat shit is wat plat. Maar ja, dat is het nou precies. Het is weer bijna Pasen en miljoenen gelovigen vieren komende week Goede Vrijdag en Pasen. Muziek klinkt al eeuwen en trekt momenteel weer volle zalen. Waarom? Wat is er zo mooi aan muziek in mineur en aan een boodschap van een lijdende Christus Jezus? Ook nog eens een krappe tweeduizend jaar geleden overigens. De vraag fascineert me en ik voel opnieuw ook de irritatie, de kriegelijkheid als ik dit weer zie gebeuren terwijl het nieuws van de dag over totaal andere zaken gaat. Terwijl het NRC de val van Balkende IV reconstrueert en vlak na een visionaire oproep van Femke Halsema in de Volkskrant om niet voor ons eigen haantjesgedrag te gaan, maar voor een ego-overstijgend groter gezamenlijk belang. Terwijl de economische crisis nog lang niet voorbij is en Job Cohen de PvdA weer op de kaart zet. Terwijl we vandaag of morgen rokjesdag hopen mee te maken en we onze zomervakantie toch maar gaan plannen. En dan komt de christelijke traditie met de Stille Week, het lijden en sterven van Jezus, gevolgd door de viering van zijn opstaan uit de dood. Kan het nog gekker? Nee, waarschijnlijk niet, en juist dat triggert me. lees meer