Passie

Geloven & Leven

Deze dood is dodelijker dan we denken


Zo rond Goede Vrijdag merk ik bij mezelf dat het me opnieuw overvalt hoe weinig grip ik kan krijgen op zo ongeveer de crux van het christelijk geloof. De dood van Jezus aan het kruis. Soms bekruipt me de gedachte dat we het met allerlei christelijke termen en metaforen ongemerkt wat te gebruiksvriendelijk gemaakt hebben met elkaar. Op deze Stille Zaterdag zijn we druk met boodschappen doen voor morgen en in m’n twitter tijdlijn gaat het al weer over Pasen of het nieuws van de dag. Intussen staan de 147 dode studenten in Kenia nog op ons netvlies: de wereld lijkt goed op stoom als het gaat om de dood.

Binnen de kerkelijke serene sferen lijkt de meest schokkende dood van de geschiedenis intussen klantvriendelijk verpakt in vriendelijke woorden. Jezus stierf voor onze zonden. Hij redt ons van de dood, betaalde de straf en is het ware offerlam voor God. Ware woorden, ik ga er niet aan tornen. Maar het mysterie moet veel groter zijn dat wat ingesleten christelijke uitdrukkingen. (lees verder)

Cultuur, Geloven & Leven

Het is volbracht: Jeruzalem-Gouda


Het is wel even slikken om een Passie-vertolking te zien met ME-busjes en zwaailichten van Nederlandse politieauto’s. Nadat Jezus op de fiets in Gouda aangekomen was in plaats van de vertrouwde ezel ging er behoorlijk wat anders dan in het oorspronkelijke evangelie. Wat mij betreft is die schok heilzaam. Ik had gaandeweg de uitvoering nog meer rauwheid verwacht, en wat mij betreft had dat wel gekund ook. Een paar momenten die haken. Ik heb het natuurlijk over de Passion in Gouda die gister uitgevoerd werd en naast 15-20.000 mensen een miljoen tv-kijkers trok. Mooie momenten een een veelzeggende ‘fout’ aan het slot.

Wat me raakt is toch de bijna onwerkelijke confrontatie tussen toen en nu, Jeruzalem – Gouda. De kleding van de platen en schilderijen tegenover de leren jacks van de bekende Nederlanders. Jakhals Erik Dijkstra, ja dat is even wat anders. Maar het heeft wel wat. En Judas door de rol van Frank Lammers met z’n wat plat Amsterdamse uitstraling maar ook met emotie in zijn liedkeus: het zet je opnieuw stil bij de vraag wat er die nacht gebeurde. lees meer…

Geloven & Spiritualiteit

Jezus



Er zijn weinig momenten die meer verbazen voor gelovig en niet gelovig als Goede Vrijdag. Het heeft iets van de huidige opwinding rond CERN en de zoektocht naar het Higgs-deeltje. Zoeken naar het onzichtbare. Iets dat gewicht geeft, massa, een dimensie toevoegt en tegelijk nog niet te pakken. Met dat verschil dat deze zoektocht al 2000 jaar duurt. Mogelijk wordt het Higgs-deeltje binnenkort gevonden ofwel voorgoed voor onzin verklaard. Goede Vrijdag en het stervensdrama van Jezus Christus begin jaren ’30 van onze jaartelling blijft zijn mysterie behouden.

Is dat het aantrekkelijke? Precies het punt waarom je ook het zo makkelijk kunt wegwuiven: irrationeel, ongrijpbaar? Is het een diepere resonantie met het mysterie, de hang naar iets groters dan onszelf? Heeft C.S. Lewis gelijk gehad toen hij beweerde er een diep menselijk ‘weten’ is ten aanzien van God en het eeuwige? Zoals dat een eend bij geboorte al diep van binnen weet dat ie bij water hoort, zonder dat het net uit het ei ook maar iets van water kent en al ervaren heeft? Het loopt naar de waterkant en zwemt en weet zich thuis. Komen mensen thuis op een moment als Goede Vrijdag? In dat geval gebeurt er iets hier en nu, in plaats van alleen daar en toen. Is dat wat we ergens weten, wat ergens ons diepste verlangen raakt. Is het om met de anglicaanse nieuwtestamenticus N.T. Wright te spreken the echo of a voice die we horen? lees verder